Master Class do doutor Vilá e Rico no Hospital Fraternidad-Muprespa da Habana

O venres 4 de novembro celebrouse a segunda clase maxistral organizada polo Hospital Fraternidad-Muprespa Habana coa colaboración do Dr. Jesús Vilá e Rico, especialista en Traumatoloxía e Cirurxía Ortopédica da patoloxía do pé e do nocello, que ofreceu unha sesión científica sobre o “tratamento artroscópico da inestabilidade do nocello”.

Dr. Vilá y Rico é un recoñecido traumatólogo e doutor en Medicina e Cirurxía, que se formou en hospitais internacionais como o Charité de Berlín, un dos máis grandes de Europa onde se formaron 5 premios Nobel de medicina, e o Johns Hopkins de Baltimore, considerado un dos máis prestixiosos de Estados Unidos. Unidos. Actualmente é vicepresidente da Sociedade Española de Cirurxía Ortopédica e Traumatoloxía (SECOT), membro do Senado da Sociedade Española de Medicina e Cirurxía do Pé e do Nocello (SEMCPT) e tesoureiro da Sociedade Europea do Pé e do Nocello.___HTMLTAG233___

Ademais, o doutor Vilá e Rico desenvolve a súa actividade nos servizos de Traumatoloxía e Cirurxía Ortopédica de hospitais como o H.12 de Outubre, onde é coordinador da Unidade de Pé e Tobillo, na Dirección do Servizo Ruber. Juan Bravo e membro do equipo do Hospital Ruber.Juan Bravo. Internacional.

Ao comezo da sesión, o doutor Vilá e Rico explicou que a inestabilidade crónica do nocello é unha patoloxía moi frecuente, “entre o 15 e o 20% das escordaduras evolucionan a inestabilidade crónica”. Destacou para o seu tratamento que existen numerosas técnicas como a reparación directa, o aumento (con haloinjertos son os máis empregados), os reforzos capsulares, as capsulorrafias térmicas (aplicación de enerxía térmica por láser nos tecidos capsulares e ligamentosos), incidindo no uso de cada unha delas segundo as singularidades do caso.

Tamén sinalou as principais diferenzas entre as técnicas de reparación anatómicas e non anatómicas, explicando que estas últimas en xeral presentan máis inconvenientes, producindo máis rixidez, peor funcionalidade, dor, artrose, maior índice de recidivas e maior número de recurrencias. comentarios.

A técnica debe adaptarse a cada paciente segundo a súa lesión e patoloxía, temos moitas técnicas, só hai que saber cando usalas

HTMLTAG68___

Dr. Vilá destacou a importancia dun bo diagnóstico para o tratamento individualizado coa elección da técnica máis adecuada para a reparación do tendón. É fundamental analizar as características do paciente durante a exploración, apoiándose nas probas complementarias necesarias para valorar a calidade do tecido, a hipermobilidade, a presenza de desaxustes (alteración ou desviación do eixe normal da articulación) e ter en conta factores como o IMC elevado (índice de masa corporal), a participación nunha actividade deportiva intensa ou ter sufrido máis de 3 escordaduras no último ano.

A continuación Dr.Tomás Losa, médico residente R4, foi o encargado de presentar un caso práctico ao noso convidado para coñecer o seu punto de vista.

Entón o Dr. Álvaro Minuesa, xefe do Servizo de Traumatoloxía, deu paso ao período de preguntas que xerou unha participación enriquecedora sobre as técnicas máis utilizadas, as vantaxes da artroscopia, o uso de técnicas nanoscópicas, a opinión sobre as férulas, o uso de PRP (Infiltración de plaquetas), o manexo posoperatorio da plaqueta e a descarga de plaquetas. paciente tendo en conta as peculiaridades do ambiente de traballo.

Dr. Minuesa agradeceu a participación dos doutores Vilá e Rico nestas xornadas formativas organizadas pola HFMH, invitándoos a visitar as instalacións de vangarda coas que conta o centro. Ademais, estivo presente en dúas cirurxías artroscópicas realizadas por membros da Unidade de Membro Inferior, compartindo os seus coñecementos e achegas sobre o mellor manexo do técnica.

Fraternidad-Muprespa aposta pola formación continua dos seus profesionais co obxectivo de acadar a máxima excelencia coidado