Joaquín Aparicio Tovar, UCLM irakasle emeritua "Lan erreformak aldaketa historikoa suposatu du"

Elkarrizketa

Lan zuzenbideko irakaslea izan zen Madrilgo Unibertsitate Konplutensean, Gaztela Mantxako Unibertsitateko irakaslea eta unibertsitate honetako Lan Harremanen Fakultateko dekanoa.London School of Economics and Political Sciences-en "bisitari akademikoa" izan da, Cardiffeko Univerity College-ko irakasle bisitaria.Boloniako Unibertsitatean irakasle gonbidatua, eta Trentoko Unibertsitatean irakasle bisitaria.

Duela gutxi lan erreforma baten aurrean gaude, zer suposatu du gizartearentzat lan kontratu motetan aldaketa errotiko honek? Lan erreforma egokia eta beharrezkoa zela uste duzu? Eragina izan dezake gaur egun dugun langabeziaren jaitsieran? 

Aurten, 2022an, bete-betean sartu den lan erreformak aldaketa historikoa suposatu du ondoz ondoko lan lege erreforman.

1980an Langileen Estatutua onartu zenetik, arau honek 50 aldaketa baino gehiago izan ditu. Erreforma garrantzitsuenak 1994 eta 2012koak izan ziren. Gehienen justifikazioa langabeziaren aurka borrokatzea izan zen eta horretarako erreformak lan-harremanaren hiru uneetan eragina izan zuen, hau da, bere hasieran edo lanean hastean, garapenean eta amaieran. Lan-harremanaren hasieran, aldi baterako kontratazioa eskaintzen zen langabeziari aurre egiteko neurri gisa, kausa batetik bereiziz. Horrek esan nahi du aldi baterako kontratuak egin daitezkeela enpresen behar iraunkorretarako.

Lan-harremanaren garapenean, enpresaburuaren lan baldintzak aldatzeko ahalmenak areagotu ziren eta lan-kontratua amaitzean, kaleratzearen aurkako bermeak ahuldu ziren. Lan egiten duenari eskubideak emateak sortzen duen zurruntasunaren aurrean malgutasuna lortu behar zela esaten zen eta, horretarako, enpresaburuaren eskumenak areagotu egin ziren. Oinarrizko ideia zen lan-zuzenbideari leporatzea langabeziaren gorakadaren errua, nahiz eta gertakariek inoiz halakorik frogatu, errealitatea da lan-zuzenbideak eragin txikia duela enpleguaren igoeran edo murrizketan. Beste faktore asko daude. Esaterako, Espainiako zenbait autonomia-erkidegotan, esate baterako, lan-arau berdinekin, beti egon da langabezia txikiagoa beste batzuetan baino, hala nola, Kanarietan edo Andaluzian.

2021-2022ko erreforma nahiko konplexua da baina helburu nagusia enpleguan egonkortasun printzipioa berreskuratzea eta lan-kontratu mugagabearen aldeko apustua egitea da. Gertaetek erakusten dute erreforma hau arrakastatsua izan dela, iraupen finkoko lan-kontratuen kopurua ikaragarri murriztu delako eta finkoak, horrenbestez, handitu direlako. Aldi berean, enpleguaren datuak hobetu egin dira; gaur egun 20.000.000 pertsona baino gehiago daude okupatuta, eta horrek erakusten du faltsua dela lan egiten duen pertsonari estandar bermatzaileagoak langabezia eragiten duela.

Zein da zure iritzia MCSSek gaur egungo gizartean betetzen duen paperaz? Zuzena eta beharrezkoa dela uste duzu MCSS eta INSSren arteko prestazio ezberdinetan banaketa hori egotea?

MCSSren laguntza Espainiako tradizio zahar batek justifikatzen du, lan istripuak eta gaixotasun profesionalak aseguratzeko modu bereziarekin zerikusia zuena, enpresaburuaren ardura esklusiboa baita.Printzipioz lan-istripu baten edo ohiko istripu baten ondorioz langileak jasandako kalteak berdinak badira ere, lan-istripuetatik edo lan-gaixotasunetatik eratorritako ondorioek duten babes handiagoa justifikatzen da lan-ingurune seguru eta osasuntsu batean laguntzea.

Aseguru mutualak eginkizun garrantzitsua dute alderdi honetan.

Liburu mordoa idatzi duzu, dena espezialista zaren gaiaren aurrerapen eta garapenerako funtsezko une batean. Nola uztartu izan duzu irakaskuntza eta idazle zeregina?

Unibertsitatea, hain zuzen, horretan datza, ikerketa eta irakaskuntza uztartuz. Ikerketa da unibertsitatea maila ertaineko institutuetatik bereizten duena eta irakaskuntza da ikerketara esklusiboki ikerkuntzara dedikatzen diren institutuetatik bereizten duena, hala nola Ikerketa Zientifikoetarako Goi Kontseilua.

Gertatzen dena da, gaur egun, unibertsitatean karrera profesional bat egiteko, ikerkuntza irakaskuntzari baino gehiago baloratzen zaiola, eta badira kasuak ere, zorionez ez dira gehiegi, irakasle batzuek, behin postu egonkorra lortuta, ikertzeari eta argitaratzeari uzten dioten edo oso modu mugatuan egiten dutena.

Errealitatea legea baino azkarrago mugitzen dela uste duzu? Nahikoa al da jurisprudentzia?

Arau juridikoa egiten saiatzen dena da gizartean sortzen diren arazoak bideratu eta konpontzen. Zalantzarik gabe, zenbaitetan helburu hori lortzen da eta beste batzuetan ez, neurri batean estandarren kalitate eskasa dela eta. Ez dugu ahaztu behar, bestalde, arau juridikoak eragin eratzailea duela ez gutxitan eta egoera berriak sortzen dituela, aldaketa sozialak aurreikusiz edo errealitate berri bati forma emanez, lehen aipatu dugun lan erreformaren kasua, esaterako.

Gaur egun, lan eskaintza asko eta lan eskatzaile gutxi dituzten sektoreak daude, ostalaritza eta eraikuntza esaterako. Epe ertainera arazo bihurtuko dela uste duzu? Zure ustez, nola zuzendu liteke?

Uste dut bi irtenbide posible daudela, lehenik, lan baldintzak hobetuz, hau da, lanaldia eta atsedenaldi eta soldaten arauak betearaztea.Horrek garrantzi berezia du ostalaritzan, non enpresa batzuek lan arauak betetzen ez dituztenak, batez ere lanaldiari, soldatari eta, horren ondorioz, Gizarte Segurantzarekiko betebeharrei buruzkoak. Enpresa hauek sektorearen irudia hondatzen dute eta legeak betetzen dituzten askori kalte egin. Lehia desleiala ere sortzen dute.. Bigarrenik, aurrekoari lotuta, langile horien lanbide-prestakuntza eta kualifikazioa hobetzea, eta horrek ere lanpostu horien duintasuna areagotzen du.

Lan baldintza onek eta lanbide-kualifikazio onek sektore horietako langileen eskasia arintzen lagunduko lukete ziurrenik.

Gaur egun, telelana pandemiaren ondorioz gure gizartean oso zabalduta dagoen lan eredua da. Lan istripuak murrizten lagunduko duela uste duzu, edo, aitzitik, lan istripu berriak sortuko direla?

Telelanak bere abantailak ditu baina eragozpen larriak ere baditu. Desabantailen artean, langileen indibidualizazioari edo soziabilitate ezari mesede egiten zaio. Abantailak izango lirateke hirietako kutsadura murriztearen alde egiten duela langileen mugikortasuna murriztuz. Lanbide-bizitza eta familia-bizitza uztartzen ere lagun dezake, baina zaildu ere egin dezake telelanarekin lan-denbora kontrolatzea askoz zailagoa izan daitekeelako.

Ez dut zehazki ikusten laneko istripuak areagotu ditzakeenik, laneko gaixotasun batzuk sor ditzaketen teknologia berrien erabileraren arazoak ere oso hedatuta baitaude ohiko lantokietan. Zalantzarik gabe, in itinere istripuak kopuru handian desagertuko lirateke.

Ezagutzen ez duenarentzat, 2020ko ekainean abian jarri zen Gutxieneko Bizitzako Errenta, beraz, gure Gizarte Segurantzaren sisteman ezartzeko pentsio ez-kotizatu gisa ezarri da bi urte pasatxoz. Zure ustez, guztiz ezarrita al dago eta behar duen jendearentzat eskuragarri?

IMVren sorrera aurrerapen on gisa ikusi behar da marjinazio eta pobreziaren aurkako borrokan, EBk sustatutako helburuak. Gertatzen dena da prestazioa lortzeko betekizunak eta izapideak astunak eta zailak direla ikusi dutela hain justu egoera horietan dauden pertsona askorentzat. Prozedurak sinplifikatzea eta eskakizunak kualifikatzea beharrezkoa da.

Irailaren 27ko 789/2022 Errege Dekretuak, argitaratu berri den, IMVren bateragarritasuna onartzen du laneko edo autonomoen jarduera ekonomikoko errentekin. Baldintza berri honen inguruan iritzi ezberdintasuna dago, zurea eman al diguzu?

Aipatutako arauan ezarritako baldintzen bateragarritasuna zuzena dela uste dut, onurak oso baxuak direlako eta berez ez gintuztelako pobreziatik aterako. Lanarekin bateragarritasuna ahalbidetzeak bizitza aktiboarekiko lotura mantentzen du, nire ikuspuntutik oso onuragarria dena.

Zer iruditu zaizu eduki hau?