Gaur elkarrizketatzen dugu... Miriam Almazán eta Daniel Blas, AFIRISeko (Zaragoza)

Gaur Zaragozako AFIRIS aholkularitzako Miriam Almazán eta Daniel Blas elkarrizketatu ditugu.

Miriam AFIRISeko zuzendaria da. Ekonomialari eta zerga-aholkularia, Aragoiko Emprender Fundazioak homologatutako aholkularia eta ekintzaileei aholkularitzan Unibertsitateko aditua, ekintzailetza programetan irakaskuntza eta tutoretza esperientzia handia duena. Bere aldetik, Daniel AFIRISeko lan saileko arduraduna da. Gizarte-lizentziatua, aholkularia eta lan-aholkularia, Aragoiko Emprender Fundazioak onartutako aholkularia ere bada eta adibidea darama, Ohmywork-en kofundatzailea izanik.

Osasun eta ekonomia krisi honetan, zein izan da zure bulegoan izan duzun erronkarik handiena?

Daniel Blas: Lan arloko arduradun gisa, izan dugun erronka handia enpresen biziraupenaren eta enpleguaren arteko oreka zaintzea izan da. 

Larrialdi gela korporatiboko langileak bezala sentitu gara, non denbora errekorrean eta lege-maelstrom batekin konponbideak eskaini behar izan ditugun sendatzeko tresna gisa.

Miriam Almazan: Gure lana gure bezeroei segurtasuna ematen dieten soluzio arin eskaintzea da. Ziurgabetasun handiena eta arau aldakorren egoeran, hori izan da erronka. Negozio bat hurrengo egunean ireki zitekeen ala ez bezain garrantzitsuak diren galderak erantzun behar izan genituen, horrek dakarren guztiarekin. Administrazioa itxita eta erantzunik gabe, pertsona ekintzaileen eta enpresaburuen laguntza izan gara. Enpresei aholkularitzan diharduten profesionalek garai zailak bizi izan dituzte eta bulegoko fakturazioan eragiten ez badu ere, emozionalki eragiten du.

Pandemiaren hasieran funtsezko parte izan zara kudeatu behar izan dituzun onura ugariengatik. Nola egin zenuen digitalki aurre egin lan bolumenaren igoera horri, zeina ere ez zen pertsonala? 

DB:Gure kasuan, beti izan gara ikuspegi teknologiko argia duen enpresa bat, ez alferrik barne proiektu teknologiko batzuk izan ditugu garapenean, eta horrek ezin hobeto funtzionatzeko aukera eman digu urrunetik. Pandemia baino lehen produktibitatea eta telelanerako tresnak erabiltzen ari ginen, beraz, konfinamenduak ez zuen aldaketa kulturala suposatu gure kasuan. Ahalegin handiagoa behar izan genuen barneratzea administrazioa ez zegoela prest erronka handiari aurre egiteko eta hirugarrenen eragozpen batzuei aurre egin behar izan ziguten, ez ziguten negozioa zaintzeko lan horretan aurrera egiten uzten.

MA: Gure profil berritzailea dela eta, jada bagenituen tresna digitalak, baina digitalizazioa tresna kontua ez ezik, prozesu eta pertsonena ere bada, eta hori erronka bat izan da enpresentzat eta Administrazioarentzat berarentzat.

Zeintzuk izan ziren eta dira pandemiaren ondorio ekonomiko nagusiak zure bezeroengan? Zer gertatuko zen zure enpresekin ezinbesteko kasuagatik ERTES onartu ez balitz?

DB: Aholkatzen ditugun enpresen profila oso anitza da eta, horregatik, pandemia garaian hazi egin diren profil teknologikoa duten erakundeekin egin dugu topo, eta zerbitzu edo kultur sektoreko beste enpresek asko sufritu dute beren bideragarritasunari eusteko eta haien ondorioak denboran irauten jarraitzen baitute gaur egun.  Ezinbesteko ERTES onartu ez balitz, enpresa askok konkurtsoa, ​​konkurtsoa edo ordainketa etetea deklaratu beharko lukete eta langile asko babesik gabe geratuko lirateke eta FOGASAra joan beharko lukete.

Ziurtasun juridikoa, inprobisazio legegilea eta erakundeen babesik eza gorabehera, barne malgutasun mekanismoek enpresa ehuna eta enplegua mantendu dutela esan daiteke.

MA: Uste dut ERTEak bat-bateko itxiera bati aurre egiteko mekanismo malgua izan direla; badira diru-sarrerarik gabe aldi honi ekonomikoki eutsi ezingo zioten enpresak.

Garaiz iritsi dira sektore ezberdinei bai nazio mailan bai tokian tokiko laguntzak? Eta Europar Batasunetik datozen laguntzak?

DB: Sentsazioa da balizko iruzurren aurrean segurtasun- eta kontrol-mekanismoak lehenetsi duela likidezia eta zuzeneko laguntza-lerro baten bizkortasuna eta berehalakotasuna kaltetutako enpresei. Gainera, autonomia erkidegoetako ordezkaritzak eta berehalakoagoa izan beharko lukeen zerbaitetarako arintasun ezak berandu eta une okerrean iristen direla irudipena utzi du. Europako laguntzei dagokienez, sentsazioa da diru eta funts asko iritsiko direla baina eskakizunek, eskaera mekanismoek eta prozesuaren konplexutasunak enpresa txiki eta ertain askok amore eman dezaketela.

Eta ez dezagun ahaztu gurean mikroETE edo ETEen profila dela gehien ugaltzen dena. Hala ere, ez dagoen aukera bat daalferrik galdu beharko genuke.

MA: Sektore askotatik europar funtsak espero dira salbazio mekanismo gisa. Ziur egon nahi dut aurreikusitako estrategiek eta laguntza ekonomikoek Espainiak behar duen bultzada bihurtzen dutela, bai enpresa-sektorea eta baita Administrazio Publikoa modernizatuz eta funtsak benetan enpresa-erkidegora iristen direla, baina momentuz deialdiek denbora asko behar izaten dute iristeko, eta diruz lagundu daitezkeen proiektuek denbora nahikoa behar dute planifikatu eta gauzatzeko. Ez da soilik dirua eskuragarri dagoela, baizik eta enpresetara iristen dela eta inpaktu proiektuak finantzatzen dituela.

Nola baloratzen duzu zure lurraldean COVID-ek sortutako krisiak enpresetan eta autonomoengan duen eragina?

DB: Gure probintzian eta autonomia erkidegoan, beste autonomia erkidego batzuetan bezain menpekotasunik ez dagoen turismoaren sektorearekiko eta sare industrial, logistiko eta nekazaritzako elikagaien sare handiagoa duenez, jarduera beste toki batzuetan baino hobeto mantentzea lortu da. Hala ere, zerbitzu edo kultur sektoreko autonomo askok sufrimendu handia izan dute ekonomikoki baina baita emozional, osasuntsu eta ziurgabetasun mailan ere.

MA: Nire lankideak dioen bezala, krisiaren eragina ez da soilik ekonomikoa, hedatutako ziurgabetasunak eta segurtasun ezak negozioak zuzentzen dituzten pertsonengan eragin du. 

Enpresen Sorkuntza eta Hazkunde Lege berriak enpresa bat sortzeko izapideak erraztea aurreikusten du. Nola uste duzu eragingo duela tokiko enpresa ehun produktiboan?

DB: Ongi etorria da enpresen sorrera edo ekintzailetza ekimenak bultzatzen dituen guztia. Nire ustez, ez genuke soilik konstituzioaren hasierako izapideak sinplifikatzera bideratu behar, baizik eta segurtasun juridikoarekin eta barne-merkatuaren batasunarekin enpresen hazkundea bultzatu behar dugula.

Kalitatezko enplegua eskaintzen duten eta pertsonekin eta ingurumenarekin sozialki arduratsuak diren enpresa handiagoak eta sendoagoak behar dituen herrialdea gara. Pandemiak erakutsi digunez osasuntsu haztea da erronka.

MA:  Nire iritzi profesional apalean, aurreproiektuaren testua oso laburra da. Neurri izarretako bat da berritzat jotzen diren enpresen sozietateen gaineko zerga tasa % 15ekoa izango dela oinarri positiboa lortzen duten lehen aldian eta hurrengo 3etan (gaur egun lehenengoan eta hurrengoan dago). Kontuan izan behar da enpresak irabazirik lortzen ez duen bitartean, ez duela sozietateen gaineko zergarik ordaintzen. Gainera, sortutako emaitza negatiboak gorde ditzakezu etorkizuneko irabaziekin konpentsatzeko (zerga-oinarri negatiboak). Startup batek etekina aterako du errentagarri bihurtzen denean, eta hori da, hain zuzen, erronka, modu iraunkorrean hazi eta eboluzionatu ahal izatea kapitala agortu baino lehen. Nire ustez, laguntza beharrezkoa da errenta-kontuan agertu baino lehen, laguntza "heriotzaren haranean".

Enpresak sortzeko prozeduretan sinpletasuna eta arintasuna hobetu daitekeela uste dut, baina beharrezkoagoa da negozioen sendotzea eta hazkundea sustatzea.

Zure sektoreko bezeroekin harreman zuzenak duen garrantzia kontuan hartuta, bideragarri ikusten al duzu telelana ezartzea?Formula hibrido baten bidez agian?

DB: Lan aholkulari gisa nire ikuspuntutik, uste dut telelangintza aukera historiko gisa. Baina edozein aldaketa bezala (askotan ere gertatu dena) oreka eta ikastea da erronka handia. Berak telelangintza% 100ek bere alde positiboa du autoantolakuntza hobea izateak, bidaia-denborak saihestuz edo bizitza pertsonala eta profesionala orekatuz, baina baita alde negatiboa ere, hala nola, harreman pertsonal eta giza harreman eza. Balantzeen eta oso aldekoa naiz telelangintza ez da salbuespena: formularik onena, beraz, pertsonen eta enpresen beharrak asetzen dituzten mekanismo hibridoak ezartzea da.

 MA: Nahiz eta telelangintza jada existitzen zen, pandemiak enpresen, langileen, bezeroen... baita Administrazio Publikoaren begirada ireki du. Horrek aukera mundu bat zabaltzen du (komunikazio era berriak, bizileku aldaketak...) eta aukerak aprobetxatzea gure esku dago. Mekanismo hibridoek ondo funtzionatzen dutela uste dut baina oraindik bide luzea dago egiteko. Oraindik ez dago negozioen digitalizazioan aurrerapenik eta kultura presentista oraindik existitzen da erakunde askotan. ren ezarpena telelangintza Enpresa-erronka berriak ere irekitzen ditu, deskonexio digitala eta giza konexioa behar ditugu.

Azkenik, pandemiak laneko arriskuen prebentzioa nabarmendu du. Enpresek ere horrela hautematen dutela uste duzu? Jasotako zerbitzuari zer baloratzen duzu gehien Fraternidad-Muprespa kontingentzia profesional eta/edo arrunt baten ondorioz?

DB: Nire ustez, tragedia global bat bizi izan dugu, eta ondorioak utzi eta utziko dituen jende askorentzat. Enpresek ezin dute ahaztu beren erakundeak osatzen dituzten pertsonen osasun-egoera eta ongizate emozionala beren ondasunik preziatuena direla frogatuta dagoenez. Automatizazioan eta eraldaketa digitalean soilik pentsatzen dutenek porrot egingo dute, eta oreka bilatzen dutenek indartu egingo dute.

Gehien baloratzen dudana Fraternidad-Muprespa Zentzu honetan, prebentzio-kulturaren eta ongizatearen balio horietan hezkuntzaren aldeko apustua da, ez bakarrik produktibitatea hobetzearen ikuspegitik, baita mundu jasangarriagoa eta osasuntsuagoa egiteko ere.

MA: Ezinbestekoa da prebentzioaren eta lan-eremuko ongizatearen kultura sortzea eta eskertzen dugu Fraternidad-Muprespa-en ildo horretan egiten duzun lana, enpresei zein langileei lagunduz.