Raúl Maturana no webinar da SETLA sobre o papel do fisioterapeuta na lesión do LCA

Fraternidad-Muprespa participou este sábado 7 de outubro no webinar da Sociedade Española de Traumatoloxía do Traballo (SETLA), co título "Que facer ante unha lesión no xeonllo do LCA? Papel do fisioterapeuta", no que interveu Raúl Maturana Mulero, fisioterapeuta da delegación de Barcelona coa presentación  "Volver ao traballo. Os mutualistas son os nosos deportistas de elite" sobre a volta ao traballo tras unha lesión do ligamento cruzado anterior.  Ademais Laura Valtueña Príncipe, Supervisor da delegación de Madrid, participou na organización deste webinar.

A xornada comezou coa presentación do Doutor José García López, Presidente de SETLA agradecendo aos asistentes a súa participación para dar paso ao moderador Joaquín Torres Belda, membro do Comité Asesor de Fisioterapia da Xunta Directiva de SETLA.

Durante a sesión interviñeron expertos como o doutor Santander, xefe da Unidade de Xeonllos do Hospital Asepeyo de Coslada, Joaquín Rodrigo, fisioterapeuta de Fremap Barcelona, ​​​​e Rocío Alminos, fisioterapeuta de Mutua universal de Sevilla, expuxeron cada fase do tratamento.

Unha lesión do ligamento cruzado anterior (LCA) é unha das lesións máis comúns no xeonllo, xa sexa debido a unha rotura ou rotura do ligamento. Adoita ocorrer en actividades que exercen unha forte presión sobre o xeonllo, como virar co pé ben apoiado, ralentizar e cambiar de dirección bruscamente, mal apoio ao saltar, un golpe ou un impacto co propio xeonllo.

Na súa presentación Raúl Maturana explicou as claves para unha óptima recuperación e reincorporación ao traballo, analizando os factores determinantes do tratamento e facendo un símil entre os deportistas de elite e os pacientes/traballadores que atendemos nas mutuas.

É importante traballar todos os parámetros musculares e integrar os músculos en cadeas funcionais de forma personalizada para cada paciente e tipo de lesión.

Maturana indicou que o primeiro é valorar o rendemento funcional do paciente, para iso será necesario observar diferentes aspectos como:musculatura a través dobiomecánicacon probas como ROM (“Range of move”, rango máximo de movemento segundo os límites fisiolóxicos das articulacións, as estruturas dos tendóns e ligamentos e a conformación e acción fisiolóxica dos músculos implicados); o estabilidade coa proba "Y balance" que mide o equilibrio dinámico; e realizando exercicios excéntricos e polimétrica(exercicios cuxo obxectivo é o desenvolvemento e mellora da potencia, velocidade e forza muscular).

Destacou o “Test de salto lateral” (salto entre dúas marcas no chan sen tocalos) e o “Single Leg Hop Distance” (distancia acadada mediante un salto sobre unha perna) como predictores de éxito na avaliación da recuperación do paciente, posto que serven para valorar e corrixir patróns de movemento incorrectos, evitando así posibles recaídas.

A continuación indicaches a funcionalidade do Cuestionario TSK para coñecer o grao de kinesiofobia(medo patolóxico a realizar certos movementos que poidan causar dor ou empeorar unha lesión previa), compartindo investigacións que amosen a relación da kinesiofobia coa biodinámica e as alteracións do movemento, e como pode afectar a recuperación e, polo tanto, a RTW (regreso ao traballo).

Para abordar a kinesiofobia é necesario traballar a comunicación, a confianza, implicar ao paciente no seu tratamento propoñendo obxectivos alcanzables, educar na neurofisioloxía da dor e promover o feedback na consulta de fisioterapia.

Outro dos puntos destacados na súa presentación é reforzar o adhesión ao tratamento e para iso propón varias estratexias. Por unha banda, analizar factores que inflúen, como as características da rehabilitación, a prestación de servizos e os factores psicolóxicos e fisiolóxicos. Por outra banda o grupos de traballo que representan un mecanismo de apoio social que xera relacións de confianza, tanto presencial como online con aplicacións móbiles. Outra estratexia é a "Xogos”: A través dos xogos e da realidade virtual, os pacientes mostran niveis máis altos nos parámetros funcionais (maior velocidade, forza, estabilidade). E finalmente o efecto placebo e nocebo Pode axudar ou dificultar a recuperación creando ou evitando vías de dor.

Tamén explicou a importancia de avaliación do ANS(Sistema Nervioso Autónomo) para predicir a exacerbación da lesión, e a necesidade de valorala e modulala para evitar recaídas e controlar a dor. Finalmente, subliñou que é necesario pechar o ciclo de recuperación reeducación xestual avaliando sinerxías, marcha e comportamento laboral para previr futuras lesións.

Con esta presentación Raúl Maturana demostrou que a perspectiva do éxito no tratamento de fisioterapia está nunha modelo biopsicosocial que articula un tecido de traballo en rede entre os profesionais implicados, que consolida a recuperación tras a lesión e obtén así unha alta compatible coa reincorporación do paciente ao traballo.

O vínculo entre o paciente e o fisioterapeuta é unha necesidade intrínseca para acadar o obxectivo de recuperación.

Estes son os sinais de identidade do proxecto innovador por Fraternidad-Muprespa destinado a transformar o proceso de rehabilitación (Reenxeñaría de rehabilitación e na segunda fase Recuperar) para ofrecer a mellor calidade no tratamento sanitario dos nosos pacientes.

Podes ver o seminario web na páxina web de SETLA facendo clic nesteligazón.