JOSÉ LUIS MATAS NEGRETE CAMINA CARA O OSCAR
JOSÉ LUIS MATAS NEGRETE CAMINA CARA O OSCAR
26/12/2013. Data da entrevista
José Luis Matas Negrete, doutor en Fraternidad-Muprespa e produtor, xunto con Esteban Crespo, director da curta Ese non fun eu, foron nomeados aos Óscar na categoría de mellor curtametraxe de acción real. Sendo a única representación española na 86 edición.
O ano pasado gañou o Goya á mellor curtametraxe de ficción española e recibiu numerosos premios.
Ese non fun eu achégase á figura dos chamados "nenos soldados", a rodaxe desenvolveuse en catro días nunha granxa de Escalona.
Nesta entrevista ofrecemos a imaxe máis próxima deste veciño de Cidade Real que se dirixe cara á alfombra vermella.
Médico de Medicina Xeral.
F.M.: De onde vén a túa vocación pola medicina?
J.L.M.: Lembro ver algunha operación na televisión e atraíame. A partir de entón quixen ser médico, sen dúbida. Por fin fun por ese camiño.
Encántame Grey's Anatomy! (risas)
F.M.: Que especialidade tes?
J.L.M.: Medicina xeral, en canto rematei fun directo á Escola de Cine.
F.M.: Entón, a túa paixón polo cine...?
J.L.M.: Cando a xente me pregunta que vocación teño ou que profesión me gusta... gústanme as dúas cousas por igual e combino. Dende pequena encantábame ver películas, escribía contos e, de feito, cando remataba o bacharelato pensaba que facer: medicina ou ir á escola de cine.
Cando tiña 17 anos e tiña os meus pais alí, pensei que a mellor opción era facer medicina e despois rematar a miña carreira cinematográfica. E iso foi o que fixen. A cabra dispara á montaña! (risas)
F.M.: Cantos anos son a escola de cine?
J.L.M.: Xa pasaron 3 anos, fixen os dous primeiros que eran o que me interesaban, cando me matriculei non foi para que me deran a titulación, fun porque me gustaba e para aprender. Daquela iba e voltaba todos os días de Madrid a Ciudad Real porque xa estaba traballando en Fraternidad-Muprespa.
F.M.: Cal lle dá maior satisfacción?
J.L.M.: Satisfacción...? Quizais poida parecer que agora co cine e con todo o tema dos premios disfruto moito: preparar unha película, rodala, facerme cargo dos festivais... Agora mesmo estamos en plena precampaña dos Óscar, pero tamén me dá unha gran satisfacción ver todos os días aos pacientes e ver que podes facer algo por eles e que lles axudas. Fixen medicina por vocación de axudar aos demais.
F.M.: Como se leva cos seus compañeiros da delegación de Cidade Real?
J.L.M.: Lévome ben con todos os meus compañeiros. Somos a quenda de tarde, na que levo case 6 anos. Somos tres persoas, administradora, enfermeira e eu; e somos xeniais. Pola tarde tes manchas marróns que non podes solucionar como todo o mundo pola mañá, pero manexámola moi ben e hai un ambiente de traballo moi bo.
Tiven sorte cos meus compañeiros e algúns deles son amigos.
F.M.: Antes de mencionar aos teus pais, que opina a túa familia das túas profesións?
J.L.M.: A miña familia non estaba moi contenta de que fose médico ao principio porque dicían que é unha profesión moi esixente... pero entre a medicina e o cine, claro que prefiren que sexa médico (Ri).
Agora están encantados, pero si, ao principio dixéronme que tiña que facer unha carreira "seria" e que iso do cine era moi frívolo.
F.M.: Como axusta o tempo para compaxinar medicina e cine?
J.L.M.: En Fraternidad-Muprespa teño horario de tarde, polo que dedico as mañás á produtora e a todo o tema do cine: a produción, agora xestionando a campaña coa posible nominación e as tardes co meu traballo como médico, sen problema. E ata agora estoume moi ben, porque ás veces cando non teño tempo veño á Mutua un pouco antes ou quédome facendo algo. Os días de rodaxe, ás veces teño que tomar vacacións ou os meus propios negocios pero lévome moi ben.
F.M.: Unha persoa tan dinámica coma ti seguramente ten máis afeccións. Podes contarnos algunha?
J.L.M.: Pasatempos... Ben, encántame viaxar e, sobre todo, estar cos meus amigos. Estudei medicina en Salamanca e de vez en cando subo ao coche e vou alá ou a León ou Madrid; Vou ver amigos sempre que teño tempo libre. En León para tomar o botillo, tamén teño amigos alí de Fraternidad-Muprespa. Encántame ver a todos.
F.M.: "Random chance", "Apaga la luz" e "Aquel no era yo", por poñer un exemplo, son curtametraxes con tramas moi diferentes. Tes un xénero favorito?
J.L.M.: Home, gústame moito o xénero de terror e o de ciencia ficción, pero son temas nos que aínda non me entreguei moito. Non descarto nada porque nunca sabes onde podes chegar.
No tocante ás temáticas, nas obras que mencionaches, como “Apaga a luz”, fun axudante de produción e é unha obra entre o terror e o suspense. O outro, "Azarosoaza" que dirixín o ano pasado, ten un pouco de intriga e de crítica social.
Teño outra curta que me encanta aínda que non a teño arriba, porque é unha das primeiras que fixen e a gravei cunha cámara doméstica, que se chama "Madrecita". Está ambientada no ano 67 na lotería de Nadal... cunha familia numerosa, moi humilde, e baseada nun feito real sobre a nai dunha amiga miña. O caso é que está rodado con moi poucos recursos. É unha das que máis me gustan e gústame moito. É unha curta sobre personaxes e moito sentimento.
F.M.: En breve dirixirás a curtametraxe "Faralaes" co teu guión "moi manchego" e que se rodará en Cidade Real. Facendo un paralelismo con Woody Allen e Manhattan, Cidade Real é a túa cidade fetiche ou estás considerando unha historia noutras terras para o futuro?
J.L.M.: Aprazamos un pouco a curta por todo o que pasou; Estamos na fase final de "Ese non fun eu". Non sei se poderemos rodalo o ano que vén porque tamén está prevista unha película que produciremos dende Producciones Africanauan, que dirixirá Esteban Crespo. Tamén teño outra curtametraxe manchega, totalmente en inglés chamada "La Mancha deep inside" (Risas).
Respecto de Cidade Real... bueno, gústame moito. Eu vivo aquí. Móvome e é cómodo para min; Permíteme facer outras cousas. Co tempo quizais me mudaría a Madrid...
E por suposto... Encantaríame filmar en Nova York!!
F.M.: O Almodóvar oscarizado, como o teu paisano... Serviuche de inspiración nalgunha das túas películas? Algún director favorito?
J.L.M.: Pedro Almodóvar gústame moito e gústanme todas as súas películas. Máis que inspiración, é un referente e o que consegue transmitir nas súas películas axúdache. É un cine moi persoal, pero vamos, seguimos camiños distintos.
Gústame moito Clint Eastwood como director e tamén me gusta moito Tim Burton... son directores moi diferentes pero son moi ecléctico en canto a gustos.
F.M.: Cóntanos unha anécdota divertida ou impactante que che pasou durante unha rodaxe.
J.L.M.: Nunha das secuencias que estabamos a filmar co Land Rover, xusto cando chegaba ao paso fronteirizo onde estaban os nenos, o coche parou sen batería e a ver de onde podíamos sacar batería un domingo nunha localidade de Toledo. Ademais, estabamos quedando sen luz natural, non rodamos con luz artificial polo presuposto, así que tivemos que traballar rápido e apresurarse para solucionar todo e ao final todo saíu ben.
Unha curiosidade é que os vehículos blindados que nos regalou o Exército tiñan que ser conducidos por soldados, polo que tivemos que caracterizalos para simular que eran africanos.
F.M.: Gañar un Goya é un logro moi importante e xa sabemos que es un xenio, pero como están os nervios ante a perspectiva de gañar o Oscar, o premio máis importante que concede a Academia de Hollywood?
J.L.M.: Dende o 22 de novembro, cando coñecemos as 10 curtas finalistas da preselección, estamos na precampaña. Agora hai que esperar ao 16 de xaneiro para que se dean a coñecer as curtametraxes nominadas e haberá que facer campaña para que a vexan e voten o maior número de académicos posibles.
Alí todo funciona noutro nivel... necesitaremos publicistas e teremos que estar preparados por se nos nominan, que non nos colle o touro! (Risas).
É algo que me resulta un pouco raro, porque iso nunca te imaxinas e cando che din que estás entre os 10 finalistas non o crees moito. Lembro que cando mo dixeron, estaba nun bar de Ciudad Real e chamábame Esteban para contalo... deixamos todas as cervexas que acababamos de pedir porque o móbil estaba sen batería... E volvín a casa para velo por Internet!!!
Dáme algo se me din que estamos nominados!
José Luis, xa estás nomeado, vai pola estatuíña!!! Moita merda!!!
#aporeloscar
Aquí comeza "Ese non era eu"
Ligazón "A súa mutua - Calidade e servizo, os 365 días do ano"
