Raúl Gómez, Pontevedrako CGSko presidentea: "Etorkizun handiko lanbidea da"

Raul Gomez Villaverde Lan Harremanetan diplomatua da Santiago de Compostelako Unibertsitatean. Prestakuntza osagarri zabalarekin eta ikastaro ofizialekin, Raúl lan-zuzenbidean eta prozedura-zuzenbidean espezializatua da, eta esperientzia handia du lan-izapidean eta kudeaketan.

Zein aldarrikapen egiten ditu ordezkatzen duzun taldeak, bai Administrazioaren aurrean, bai gizartearen aurrean, oro har?

Gure aldarrikapenak, funtsean, Prozedura Zibilaren Legeak onartzen dituenak dira, zeinak dioen gizarte- eta lan-justiziaren aldaketa sortuko dela eta gizarte-graduatuek herritarrak ordezkatuko dituztela. Hori dela eta, eskatzen duguna da Administrazioak martxan jarri dezala doako justizia txanda hau, zeinetan baliabiderik ez duten langileek eta enpresek gure zerbitzuak eskura ditzaketen, Administrazioak ordainduko duena. Gaur egun ia modu altruistaz egiten ari gara.

Bestalde, gizarte lizentziatuak Lan eta Gizarte Segurantzako zuzenbideko teknikariak dira, eta horregatik uste dut gu garela lanbiderik prestatuena horretan, eta gizarte jurisdikzioko prestakuntzak erabatekoa izan behar du.

Beste eskakizun bat da kasazio-doktrina aldatzeko helegitea aurkeztu ahal izatea Auzitegi Gorenaren aurrean.

Kolaborazio gehiago eskatzen diogu Administrazioari, uste dut ezin dugun tokira joan gaitezkeela, baina gaitu behar gaituzte.

Eta oso garrantzitsua izango litzateke Gizarte Graduatuek Gizarte Graduatuen Elkargorako egiten dituzten nomina bakoitza abala ematea. Beraz, ez litzateke azpikotaziorik, ez genero diskriminaziorik, ezta hitzarmen bidez dagozkionak baino kategoria baxuagorik ere.

Nola hautematen dute egungo gizarte tituludunek lanbidearen etorkizuna? Azkenaldian baino gehiago ala gutxiago interesatzen zaien ikasleak al dira?

Etorkizun handiko lanbidea dela uste dut lanbide teknikoa delako, beharrezkoa baita herritarrentzat zein enpresentzat eta langileentzat, garai modernoetara egokituta dago telematika aldetik. Ikasleei dagokienez, gero eta gehiago daude. Hemen Galizian fakultate dezente ditugu eta guztietan beti ikasle asko matrikulatuta daude.

Legea betearazteko munduan gogor lan egin behar da eta bezeroa irabazi, eta Espainian orokorrean Estatuarentzat lan egiteko idealizazioa dugu: Estatuarentzat lan egiteko azterketa egitea da askorentzat lehen aukera.

Osasun eta ekonomia krisi honetan, zein izan da zure bulegoan izan duzun erronkarik handiena? Sektorearen bideragarritasuna arriskuan dagoela sentitu al duzu?

Erronka handiena lan bolumena eta, ondorioz, estres maila izan da. Hala ere, ez dugu sentitu sektorearen bideragarritasuna arriskuan zegoenik: beste sektore batzuetan negozio asko desager zitezkeen bitartean, aholkularitza sektorean lana basatia izan zen. Eskaintza baino eskaera gehiago dago, eta horregatik ezinbesteko lantzat jo izan da aholkularitza.

Pandemiaren hasieran funtsezko parte izan zara kudeatu behar izan dituzun onura ugariengatik. Nola egin diozu aurre digitalki lan-kargaren igoera honi?  Bideragarritzat jotzen al duzu telelanaren ezarpena, agian formula hibrido baten bidez?

Bolumenaren igoerari aurre egin diogu lan ordu askorekin. Pandemia baino lehen jada bagenituen aplikazio informatikoak eta telematikoki lan egiten genuen Ogasunarekin eta Administrazioarekin ziurtagiri digitalen bidez, beraz, prest geunden. Telelanaren balizko ezarpenari dagokionez, eredu hibrido baten erabilera egokiena dela uste dut. Hala ere, harreman pertsonala garrantzitsua da.

Egia da posta elektronikoz primeran kudeatu daitekeela, baina uste dut mantentzen ditugun harremanetan, konfiantzan oinarritzen direnetan, giza tratua behar dela, dena ezin dela makina baten bidez egin.

Eta formula hibridoa paperetik ziurtagiri digitaletara pasatzeko ezin hobea dela uste dudan arren, normaltasunera itzuli behar dugula uste dut.

Zeintzuk izan ziren eta dira pandemiaren ondorio ekonomiko nagusiak zure bezeroengan? Zer gertatuko zen zure enpresekin ezinbesteko kasuagatik ERTES onartu ez balitz? Bizirik iraungo zuten?

-ren eragin ekonomiko nagusia pandemia gure bezeroengan zorra zegoen. Aurrezkiak zituztenek gastatu zituzten, eta kredituekin baina desegin edo suntsitu gabe bizirik atera ez zirenek. 2010. urtea askoz gogorragoa izan zen. Nire ustez, ERTESei esker saihestu dira desegiteak: onartu izan ez balira, gaitasun ekonomikoa zuten enpresek eskudirua hustuko lukete, eta kapital nahikoa zutenak ere gehiegi zorpetu eta desagertuko lirateke.

Hainbeste eman diren laguntzak garaiz iritsi dira? Sektore batzuek besteek baino onura handiagoa atera al dute?

Dirudienez, bai. Presio sozial eta fiskala ez zen hain indartsua, hau da, ez da dirurik eman, diruz lagundutako ekarpenak besterik ez ziren.Gizarte segurantza, langileei zuzenean SEPEtik ordaintzen zitzaien eta autonomoei CATA ordaintzen zitzaien mutualitateetatik. Iritsi ziren laguntzak, batez ere, tokiko eta eskualde mailakoak izan ziren. Gainontzekoei baino mesede gehiago atera zaien sektore batzuk izan diren ala ez, ostalaritza edo turismo industriak izan du etekinik handiena eta laguntzak eskuratzeko erraztasun gehiago ere izan ditu, sektoreak kaltetuenak izan direlako.pandemia. Hala ere, ez dut uste nahikoak izan direnik.

Nola baloratzen duzu zure lurraldean COVID-ek sortutako krisiak enpresetan eta autonomoengan duen eragina? Nolakoa izango dela uste duzu enpresa ehunaren berreskurapena?

COVID krisia turismo krisia izan da foru mailan. 2010a eraikuntza krisia izan zen bezala, lanpostuak eta eraikuntza enpresak suntsituz, krisi honek turismoari eragin dio argi eta garbi. Hala ere, Pontevedrako enpresek jasan dute eta aurten ere berreskuratzea lortu dute. Susperraldiari dagokionez, ahaleginak batez ere turismora bideratu beharko lituzke, probintziaren zein Espainiaren eragile nagusia. Turismoan eta I+Gan gehiago inbertitu beharko litzateke, bisitari gehien biltzen dituen munduko bigarren herrialdea baikara. Uste dut 2022a susperraldiaren urtea izango dela.

Enpresen Sorkuntza eta Hazkunde Legeak enpresa bat sortzeko izapideak erraztea aurreikusten du. Nola uste duzu eragingo duela ehun produktiboan?

Dagoeneko funtzionatzen duela ikusi den eta existitzen den formula da, Portugalen gertatzen den bezala, ordubetean negozioen sorrera kudeatzeaz arduratzen diren bulegoak baitaude. Horregatik, hori dinamizatu behar dugu. Lege honekin dena azkarragoa izango da, baina ez dut uste ezinbesteko faktorea denik.

Ez dut uste izapideak sinplifikatuz arazoa konponduko denik, zergen eta kotizazioen presioan dagoela uste baitut arazoa.

Mugako probintzia izanik, egoitza probintzian eduki behar ez duten enpresaburu askok mugaz bestaldean espainiar enpresariz betetako industrialdeetan kokatzen dituzte. Mugimendu hori hainbat arrazoik eragiten dute, hala nola, kotizazioak igotzeko aukerak, edo Portugalen kaleratzeak, zerga presioa eta Sozietate Zerga merkeagoak izateak. Hortaz, ez dut ikusten herrialdearen arazoa konpontzeko oso ekintza optimoa denik.

Nola baloratzen duzu mutualitateen lana? Laneko arriskuen prebentzioari lehentasuna eman dio pandemiak. Enpresek ere horrela hautematen dutela uste duzu? Zer baloratzen duzu gehien Fraternidad-Muprespa-ek jasotako zerbitzuari?

Mutualitateak sozietate publikoak dira, entitate kolaboratzaileak baitira Gizarte segurantza eta lan handia izan dute, CATA emateko prozesua azkartuz. Prebentzioaren gaiari dagokionez, arrisku handiak dauden sektoreetan, prebentzioa bere gain hartzen zen jada. Enpresek estresaren edo lan bolumen handiko arriskuez jabetu ahal izan ziren. Hala ere, enpresa txikiak ez dira horren garrantziaz jabetzen.

Bestalde, uste dut prestakuntza eta prebentzioaren hedapena ezin hobeki funtzionatzen ari diren oinarrizko zereginak direla.

Fraternidad-Muprespa oso indartsua da hemen probintzian eta denbora luzez ari gara egunero lanean.